De Qinling Mountain Tea-serie – Deel 2: Chinese thee en de wereld

De Qinling Mountain Tea-serie – Deel 2: De geschiedenis van de Chinese tea en de consumptie van tea wereldwijd

De ontwikkeling van de Zijderoute begon vermoedelijk in de Han-dynastie (202 v.Chr. – 9 n.Chr.), werd verder ontwikkeld in de Tang-dynastie (618–907 n.Chr.) en bereikte zijn hoogtepunt in de Ming- (1368–1644 n.Chr.) en Qing-dynastie (1644–1912 n.Chr.). De bloei van de Zijderoute is nauw verbonden met de opening en uitbreiding van nationale en internationale zeeroutes, evenals met de blijvende belangrijkheid van zijde als belangrijke Chinese exportgoed.

Van midden 16e tot midden 17e eeuw veranderde de aard van de handel tussen China en het Westen. De Europese ontdekkingsreizen en koloniale uitbreidingen zorgden ervoor dat de kustgebieden van Afrika, Amerika en het Verre Oosten werden opgenomen in een door Europeanen gedominereerde wereldwijde handelsnetwerk. Pas nadat dit netwerk was gevormd werden Chinese producten, vooral zijde, wereldwijd belangrijk. Tot aan het eind van de 17e eeuw bleef zijde de belangrijkste Chinese exportgoed. In de vroege 18e eeuw werd zijde echter steeds belangrijker als exportproduct.

Het is spijtig dat de Westerlingen pas in de 16e eeuw kennis kregen van tea, hoewel tea al sinds de 2e eeuw v.Chr. in China werd verbouwd. Volgens Sir Geoffrey, een Britse geschiedschrijver over tea: ‘Het is vreemd dat tea, dat al 1500 jaar bekend is, in Europa nog steeds weinig bekend is, ondanks de nauwe contacten tussen China en het Westen.’ Het duurde bijna 200 jaar voordat tea op grote schaal in Europa werd verbruikt.

Het oudste Westerse boek over tea werd in 1559 gepubliceerd door de Venetiaanse handelaar Giambattista Ramusio. In zijn reisverslagen vertelde hij dat hij in Centraal-Azië een Perzische handelaar genaamd Hazi Mohammed ontmoette, die hem kennis liet maken met de plant ‘Chai’, die in China werd verbouwd.

De Portugezen waren de pioniers in de handel met China, maar de Dutchen waren de eersten die tea naar Europa brachten. De Dutchse zeelieden Dirck G. Pomp en J.H. van Linschoten noemden tea in hun zeekaarten, nadat ze vele jaren in het Verre Oosten hadden gewerkt.

De Dutch East India Company werd in 1594 opgericht en voerde in 1595 haar eerste reis naar het Verre Oosten uit. De eerste lading tea vanuit Indonesië in Europa arriveerde in 1606.

In de eerste jaren na de introductie van tea in Europa werd het voornamelijk als medicinaal kruid gebruikt. De Dutchen waren de eerste die tea als reguliere drank en als handelsproduct begonnen te exporteren.

Rusland werd ook een belangrijke afnemer van Chinese tea.

De handel in tea verspreidde zich ook naar Frankrijk, Duitsland en Scandinavië.

De prijzen van tea daalden in de 18e eeuw, waardoor tea steeds populairder werd in Europa.