On this page
Theeplanten bestonden ongeveer 70 tot 80 miljoen jaar geleden, maar de ontdekking en het gebruik van thee vond pas ongeveer vier- tot vijfduizend jaar geleden plaats. Historische verslagen over thee gaan meer dan tweeduizend jaar terug, met bewijs dat de aanwezigheid van het woord "槚" in het vroegste Chinese woordenboek, "Er Ya尔雅," rond 200 v.Chr. suggereert. Deze term werd gebruikt om te verwijzen naar de bittere theeplant ("荼," een oud karakter voor "thee"). Rond 350 n.Chr., tijdens de Oostelijke Jin-dynastie东晋, werd thee uitgebreid besproken door Chang Qiu 常璩 in de "Huayang Guo Zhi华阳国志," waarin de bijdrage ervan als tribuut tijdens de expeditie van Koning Wu van Zhou tegen Koning Zhou van Shang rond 1066 v.Chr. werd vermeld. Dit geeft aan dat thee uit de regio Ba Shu (巴蜀, het huidige Sichuan四川) meer dan 3,000 jaar geleden als tribuut werd aangeboden. Daarom kan worden afgeleid dat de teelt en productie van thee in China minstens 3,000 jaar geleden bestonden.
De Oorsprong van Theebomen in Zuidwest-China
Grote oude theeplanten werden overvloedig ontdekt in China, met name in Yunnan, Guizhou, Guangxi, Sichuan en Hubei. Historische documenten, zoals "Wu Pu Ben Cao吴普·本草" uit de periode van de Drie Koninkrijken三国, vermelden grote theeplanten. Recente onderzoeken hebben aanzienlijke wilde theeplanten gevonden op bijna tweehonderd locaties in tien provincies in China, waarvan sommige duizenden hectaren beslaan. Met name in 1961 werd een 32.12 meter hoge wilde theeplant ontdekt in het dichte bos van Bada Daheshan in Menghai County, Yunnan, geschat op 1,700 jaar oud. Wetenschappelijk gezien is de consensus dat de oorspronkelijke habitat van theeplanten in het zuidwesten van China ligt, waarbij de regio Xishuangbanna西双版纳 in Yunnan wordt beschouwd als een waarschijnlijk oorsprongscentrum.
Het Verkennen van de Legende van Shennong神农 die Honderd Kruiden Proeft尝百草: De Ontdekking en het Gebruik van Thee
In de periode van de Strijdende Staten vermeldde het boek 'Shennong Bencao神农百草' de legende van 'Shennong die honderd kruiden proeft, tweeënzeventig vergiften tegenkomt en verlichting vindt in thee神农尝百草，日遇七十二毒，得荼而解之.' Folklore vertelt over een figuur genaamd Shennong, die zo'n 5000 jaar geleden een vroege vernieuwer was in landbouw en geneeskunde. Op zoek naar remedies voor kwalen, verkende Shennong onvermoeibaar een veelheid aan kruiden. Op een dag kwam hij tweeënzeventig giftige planten tegen, en de opgehoopte gifstoffen veroorzaakten gevoelloosheid, branderige gevoelens en verlies van zelfbeheersing. Rust zoekend, rustte hij uit onder een boom toen een koele bries een geurig en zoet blad in Shennongs mond bracht. Gerevitaliseerd kauwde hij op de tere bladeren van de boom waaronder hij rustte, en de gifstoffen verdwenen, waardoor hij zich comfortabel en op zijn gemak voelde. Hij herkende deze bladeren als een krachtig middel en noemde ze 'cha茶' (thee). Een andere wijdverbreide legende suggereert dat Shennong een transparante maag bezat, waardoor hij de effecten van ingenomen voedsel en medicijnen kon observeren. Op een dag consumeerde hij een witbloemig blad, en ervoer een transformatie waarbij bitterheid veranderde in zoetheid. De giftige stoffen in zijn maag werden grondig gezuiverd door het sap van dit blad, schijnbaar een grondige 'inspectie' ondergaand. Bijgevolg noemde hij deze boom 'cha茶.' Wanneer hij tijdens zijn kruidenverkenningen door vergiftiging werd getroffen, consumeerde Shennong de theebladeren die hij bij zich droeg, waardoor de giftigheid onmiddellijk werd geneutraliseerd. Shennong introduceerde dit theemiddel bij de mensen en redde hen herhaaldelijk van plagen en rampspoed. De legende van Shennong die honderd kruiden proeft, is wellicht het vroegste verslag van onze voorouders over theeconsumptie.
Theewijze茶圣 Lu Yu陆羽 in de Tang唐-dynastie verwees waarschijnlijk naar dit historische verhaal in zijn werk, 'Het Klassieke Boek van de Thee茶经,' waarin hij stelt: 'De consumptie van thee begon met Shennong茶之为饮，发乎神农氏.' Lu Yu geloofde ook dat theedrinken bekend was in de tijd van Hertog Zhou in Lu tijdens de Lente- en Herfstperioden. Opmerkelijke figuren zoals Yan Ying van Qi in het Lente- en Herfsttijdperk, Yang Xiong en Sima Xiangru van de Han-dynastie, Wei Yao van Wu in de periode van de Drie Koninkrijken, Liu Kun, Zhang Zai, Lu Na, Xie An en Zuo Si van de Jin-dynastie, deelden allen een voorliefde voor thee. De gewoonte nam toe en werd een culturele norm. Lu Yu merkte op dat theeconsumptie wijdverbreid was geworden tegen de Tang-dynastie, waarbij huishoudens in zowel het oosten als het westen—Xi'an, Luoyang en regio's in Hubei en Sichuan—allemaal thee omarmden. Van de legende van Shennong die honderd kruiden proeft tot het vestigen van theedrinkgewoonten, markeert dit de historische progressie van medicinaal gebruik tot drankgenot.
 |
ZACHT & MILD Jing Wei Fu Thee Cadeau uit het Qin-gebergte Lente Thee 2023 Premium 2023 Lente Fu Thee cadeau uit het Qinling-gebergte. 800g gouden bloem donkere thee in 4 elegante dozen. Perfect voor theekenners. |
Waardevolle Historische Artefacten en Relikwieën van Thee
De historische artefacten en relikwieën die zijn opgegraven uit het meer dan 2,100 jaar oude Westelijke Han-graf in Mawangdui, Changsha, zijn overvloedig. Daaronder bevinden zich bamboestroken met geschriften, zijden boeken en zijden schilderijen. Een van de opmerkelijke vondsten is een zijden schilderij dat een vrouw afbeeldt die thee aanbiedt, wat een realistische weergave biedt van theeconsumptie door de keizers en adel van de Han-dynastie. De begrafenisinventaris bevat een document dat een "houten oude maan kist" vermeldt, en op basis van onderzoek wordt "houten grote maan" beschouwd als een alternatief karakter voor Jia, wat bittere thee (茶) betekent. Dit markeert de vroegste ontdekking van thee-gerelateerde voorwerpen die met de overledene werden begraven.
In het ondergrondse paleis van de Famen-tempelpagode in Fufeng County, Shaanxi, zijn talrijke Tang-dynastie relikwieën meer dan 1,100 jaar bewaard gebleven. Deze zeldzame schatten omvatten gouden en zilveren thee-utensiliën, glazen kommen en porseleinen theeserviezen in geheime kleuren. De verzameling gouden en zilveren thee-items bestaat uit een zilveren kooi voor het roosteren van thee, een schildpad-vormige doos voor het bewaren van thee, een theemolen voor het malen van theebladeren, een theezeef, een zouttafel, een zilveren altaar, een zilveren theelepel, een theeklopper, een zilveren fornuis voor het koken van thee en een zilveren vuurcontainer voor het vasthouden van houtskool. Dit assortiment vertegenwoordigt China's meest complete set keizerlijke thee-utensiliën uit de Tang-dynastie.
De berg Meng in Mingshan County, Sichuan, heeft een rijke geschiedenis als een oud thee-producerend gebied, dat sinds de Tang-dynastie verschillende beroemde theeën voortbracht. Veel historische relikwieën zijn bewaard gebleven in het gebied, waaronder de "Keizerlijke Theetuin." Volgens de overlevering bevond de Keizerlijke Theetuin, gelegen op de berghelling van Shangqing Side Shan'ao, zich waar Wu Lizhen, een inwoner tijdens de Ganlu-periode van de Westelijke Han-dynastie (53–50 v.Chr.), zeven theeplanten plantte. Met een oppervlakte van 12 vierkante meter is de Keizerlijke Theetuin omgeven door stenen balustrades, met een afgesloten poort, twee stenen stèles aan de linkerkant die de oorsprong van de feeënthee en de prestaties van Meester Ganlu verhalen (de stèles zijn nu vernietigd). De stenen omheining is goed bewaard gebleven en een nieuw couplet is gegraveerd op de stenen poort: "In het water van de Yangtze-rivier en op de top van de berg Meng, is thee overvloedig."
Bovendien, halverwege de berg Meng, bevindt zich de "Zhiju-tempel," gesticht door de Daoïst Wu Lizhen tijdens de Han-dynastie. Het werd herbouwd tijdens de Song-dynastie en gerestaureerd tijdens het Ming Wanli-tijdperk. Van de Tang-dynastie tot de Qing-dynastie werd hier jaarlijks tribuutthee geproduceerd, waardoor het een van China's vroege tribuutthee-instellingen was.
De auteur van het eerste theeboek van de Tang-dynastie, "Het Klassieke Boek van de Thee," was Lu Yu, geboren in Jingling, Hubei. Vandaag de dag bewaart de Wudang-berg in Tianmen County nog steeds historisch belangrijke plaatsen gerelateerd aan Lu Yu, zoals Literaire Bron, Lu Zi Put, Lu Zi Bron, Lu Yu Paviljoen en Lu Gong Ci. In zijn latere jaren woonde Lu Yu in de Miao Xi-tempel op Zhu Shan in Huzhou, Zhejiang. De Zhu Shan-locatie bestaat nog steeds vandaag. Lu Yu onderzocht de thee-producerende regio's van Changxing in Zhejiang en Yixing in Jiangsu tijdens de Tang-dynastie. Enkele overblijfselen van tribuutthee-instellingen, zoals Jinsha Bron en Guzhu Berg, zijn nog steeds te vinden.
De boeddhistische heilige plaatsen van de berg Tiantai en de Jingshan-tempel in Zhejiang tijdens de Tang- en Song-dynastieën waren plaatsen waar theeteelt, verwerking en de boeddhistische theeceremonie werden gevoed. Tijdens de Tang-dynastie studeerde de Japanse monnik Saicho boeddhisme en de theeceremonie op de berg Tiantai en nam theezaden mee terug naar Japan, wat bijdroeg aan de verspreiding van thee in Japan. De inscriptie op een stenen tablet op de berg Tiantai vermeldt deze historische bijdrage. De Jingshan-tempel heeft de stèle bewaard, gegraveerd door Keizer Xiaozong van de Zuidelijke Song-dynastie, met de tekst: "Jingshan Xingsheng Wanshou Chan-tempel."
Verder hebben tijdens de Song-dynastie de "Keizerlijke Theetuin" in Beiyuan, Jian'an (nu Jianou), Fujian, en de "Keizerlijke Theetuin" in Wuyishan, Chongan County, beide bekend om het produceren van tribuutthee tijdens de Qing-dynastie, evenals de "Achttien Keizerlijke Theeën" voor de Hugong-tempel aan de voet van de Shifeng-berg in Longjing Village, Hangzhou, bezocht door Keizer Qianlong van de Qing-dynastie, de eeuwen overleefd en zijn beschikbaar voor hedendaagse theeliefhebbers om te bestuderen en te waarderen.
 |
VERZAMELAARS KEUZE Yunnan Hooggebergte Wilde Oude Boom Shoumei Witte Thee Cake – 357g (2019) Ervaar Yunnan Hooggebergte Wilde Oude Boom Shoumei Witte Thee Cake (2019). Bloemige, honingachtige tonen met een zijdezacht lichaam en natuurlijke zoetheid. |
De Evolutie en Vorming van het Karakter 'Thee茶'
In oude historische verslagen werd thee aangeduid met verschillende namen zoals 'Tu,' 'Chuang,' 'Cha,' 'She,' 'Xuan,' 'Ming,' 'Jia,' 'Gua Lu,' 荼、荈、诧、蔎、选、茗、槚、瓜芦 en meer. Het vroegste Chinese woordenboek, 'Er Ya尔雅,' daterend uit de Qin- en Han-dynastieën rond de 2e eeuw v.Chr., vermeldt: 'Jia, bittere tu (thee).' Tijdens de Oostelijke Jin-dynastie legde Guo Pu in zijn commentaar op 'Er Ya' uit dat thee die vroeg geplukt wordt 'Tu' wordt genoemd, en wanneer later geplukt, wordt het 'Ming' genoemd. Het karakter '茶' (thee) verscheen voor het eerst in Keizer Xuanzong's 'Kaiyuan Wenzizi Yin Yi' tijdens de Tang-dynastie. In het midden van de Tang-dynastie noemde Lu Yu in zijn 'Klassieke Boek van de Thee' (Chajing) de namen van thee als 'Cha,' 'Jia,' 'She,' en 'Ming,' waarbij hij officieel koos voor het gebruik van '茶' (thee) en één streek uit het karakter '荼' (tu) verwijderde. Wat betreft de uitspraak van '荼,' zijn er twee systemen: in regio's zoals Sichuan, Hunan, Jiangxi, Zhejiang en Noord-China wordt het uitgesproken als 'chai' of 'cha,' terwijl het in Fujian, Fuzhou, Xiamen en Shantou wordt uitgesproken als 'ta' en 'te.' Deze uitspraaksystemen werden overzee gedragen, resulterend in twee uitspraaksystemen internationaal.
In Europese en Amerikaanse landen wordt het geschreven als 'tea' of 'the,' terwijl het in Rusland, Japan en andere Aziatische landen voornamelijk wordt gespeld volgens de uitspraak van het Chinese karakter '茶,' zoals in het Russisch en Japans. De uitspraak van het woord 'tea' weerspiegelt zijn oorsprong in China en zijn wereldwijde verspreiding.